تره بشناس

اي كي تي نفس بهار بويه *** اي كي نفست بو بهار مي دهد

گول روشني تي چشم سويه *** و گل روشني برق چشمانت است

تا دشتگي پر نقش و نيگاره *** تا دشت پر نقش و نگارت است

ا خاك ره تي ديل بي قراره *** دل تو بي قراره اين خاك است

وقتي كي واره نم نم دانه *** وقتي كه باران دانه دانه مي بارد

بلبل گولنه نام دوخانه *** بلبل نام گل ها را مي خواند

تي ديل زنه پر ان همه رايه *** دلت پر مي زد اين همه راه را طي مي كند

تا كي بيافه بازم خوجايه *** تا كه باز جاي خود را بيابد

تو كي غربت درده آشنايي *** تو كه با درد آشنا هستي

دانم تي ديله خانه جا بنايي *** مي دانم كه دلت را در خانه ات جا گذاشته اي

چره چوم فوچيني خوب تره بشناس *** چرا چشمت را بسته اي خو خودت را بشناس

تو ان خاك شيني خوب تره بشناس *** تو مال همين خاك هستي خودت را بشناس

تا كي ايسي زنده تي يل ايه بنده *** تا كه هستي زنده دلت مطعلق به اينجاست

ايه كي دشت و صحرا ‘ كوه و جنگل و دريا *** اينجا كه دشت و صحرا كوه و جنگل و دريا

تره دره تماشا دره تماشا دره تماشا *** براي تو تماشايي است

تي ديل بدنسته وقتي نمانسته *** دل تو دانست كه وقتي نمانده است

حي سخته تاسياني تره كي تي نيشاني *** دلتنگي از غربت چه سخت است تو را كه نشانيت

گومه به زندگاني به زندگاني به زندگاني *** كه در زندگي گم است

شعر : مسعود خورشيدي

آواز گرم استاد  «ناصر مسعودي»    (( گوش کنيد ))