جای خالی سیروس

امسال یازدهمین سالی ست که او را از دست داده ایم و برای من که فوتبال را با سیروس شناختم ، از دست دادن او بسیار تلخ و ناگوار بود . سال گذشته در همین وبلاگ تا حدودی به معرفی سیروس قایقران پرداختم .

           

سیروس قایقران کم کم داشت مراحل حرفه ای شدن را طی می کرد او به طور همزمان در کشاورز تهران بازیکن و مربی بود ، تیمی که کریم باقری و فرها مجیدی را به جامعه ی فوتبال معرفی کرد ، مدتی هم در بندرعباس به مربیگری پرداخت. دلم می سوزد وقتی فکر می کنم اگر او بود شاید خیلی از مشکلات فوتبال گیلان حل می شد. جای او اینروزها خیلی خالی است. گیلان سرزمین فوتبال خیز است و فوتبال در آن همگام با پایتخت و گاهی اوقات جلوتر از پایتخت بوده ، از این رو بازیکنان بسیاری را به جامعه ی فوتبال ایران معرفی کرده است. اما به جرات می توان گفت که همه آنها یک طرف و سیروس یک طرف . منش پهلوانی و جوانمردی سیروس سبب شد که همه مردم ایران او را دوست داشته باشند و نام کاپیتان گیلانی فوتبال ایران را تا همیشه به خاطر داشته باشند . چیزی که امروزه تقریبا غیرممکن شده و اگر بازیکنی ابهت و شکوهی داشته باشد کاملا پوشالی و توخالی است.

   

اینکه چرا نمی توان امروز امثال سیروس را در فوتبال پیدا کرد ؟ بماند برای فرصت دیگر ؛ اما همین قدر بگویم از روزی که اخلاقیات و ارزش ها و منش پهلوانی در فوتبال ( و کلا در ورزش) فراموش شد ، فوتبال اگر در سراشیبی سقوط قرار نگرفته باشد وضعیتی کاملا راکد و ثابت را دارد و خواهد داشت .

              روحش شاد یادش گرامی

دکتر رحمدل در گذشت

دکتر غلامرضا رحمدل، شاعر متعهد و انقلابی خطه گیلان که از سه ماه پیش در کما به سر می برد، عصر روز سه شنبه در رشت در گذشت...

                                     

دکتر غلامرضا رحمدل در سال 1330 در لاهیجان بدنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی را در روستای محل زادگاهش گذراند .مقطع متوسطه را در دبیرستان مهدویه لنگرود ،کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تربیت معلم (بسال 1357) ،کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران (در سال 1364) و دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تربیت مدرس در سال 1371 گذراند.

آن مرحوم سمتهائی از جمله ریاست آموزش و پرورش لنگرود 1360-1363 ،معاونت اداری و مالی دانشگاه آزاد واحد رشت 1364-1366 ،ریاست آموزش وپرورش بندر انزلی 1363-،1365 معاونت جنگ دانشگاه گیلان 1365-1366 ،ریاست دانشکده ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه گیلان 1370-،1376 معاونت دانشجوئی و فرهنگی دانشگاه گیلان 1374-1375 ،مسئولیت بسیج اساتید استان گیلان ، عضویت در شورای فرهنگی عمومی استان گیلان، عضویت در شورای فرماندهی سپاه لنگرود در سال ،1359 عضویت حزب جمهوری اسلامی لنگرود 1361-،1363 مربی گری دانشگاه گیلان 1365-،1371 استادیاری دانشگاه گیلان 1371-1380 دانشیاری دانشگاه گیلان 1380  و استادی این دانشگاه را از سال 1385 تا کنون بر عهده داشته است.

                           

ایشان برنده جوائز متعددی در زمینه های نقد و پژوهش ادبی، شعر و دفاع مقدس می باشد. از آن مرحوم بیش از 18 عنوان کتاب،دهها مقاله تحقیقی  و اشعار فراوانی در مطبوعات و نشریات کشوری  برجای مانده است. فقدان این استاد بزرگوار را به جامعه علمی و دانشگاهی و مردم شریف تسلیت عرض می کنیم.

عکس هایی از یازدهمین سالگرد سیروس قایقران

 عکس‌هایی از مراسم یازدهمین سالگرد زنده ياد

                   سیـــروس قـایقــران

          

پرده برداری از تندیس قایقران

۲۰ فروردین پرده برداری از تندیس قایقران دراستادیوم تختی انزلی

                         

سال شمار زندگی : سیروس قایقران - فرزند زکریا (پرویز) - متولد 1/11/1340 در بندر انزلی و محله کلویر - فوت در 18/1/1377 بر اثر تصادف در جاده رشت به تهران ( امامزاده هاشم )

 محل تحصیلات : بندر انزلی - شغل پدر : کارمند تربیت بدنی - شغل مادر : خانه دار - دارای 4 برادر به اسامی آقایان عبدا... ، ناصر ، نادر و حسین و دارای 2 خواهر - فرزند وی راستین قایقران متولد 6/1/1369 ، در حادثه رانندگی ذکر شده  فوت نمود. همسر وی خانم افسانه اسدان می باشند.

عضو باشگاههای : ملوان و استقلال انزلی ، الاتحاد قطر و کشاورز تهران

مربیان وی در گیلان :محمدرضا مرادی - بهمن صالح نیا ، احمد صومی ، غفور جهانی ، مجید جهانپور ، نصرت ایراندوست

 مربیان وی در تیم ملی : مرحوم پرویز دهداری ، مهدی مناجاتی ، علی پروین ، ناصر ابراهیمی ، بهمن صالح نیا ، رضا وطنخواه

 سابقه ملی : وی در 100 مسابقه شرکت داشت که 43 بازی ، رسمی بوده است. در 21 بازی کاپیتان تیم ملی بوده و 14 گل برای تیم ملی به ثمر رسانده است که بهترین آنها به تیم کره جنوبی در نیمه نهایی بازیهای آسیایی 1990 پکن بود. اولین بازی ملی را در 30 دی ماه 1363 برابر یوگسلاوی و آخرین بازی ملی را در 26 فروردین 1372 برابر بوسنی انجام داد. اولین کاپیتانی تیم ملی را در 11 آذر 1367 برابر قطر به عهده گرفت.

 سابقه مربیگری : کشاورز تهران ( با این تیم به مقام سوم لیگ کشور رسید) - مسعود هرمزگان

افتخارات : قهرمان جام حذفی کشور و گروه مقدماتی آسیا با ملوان - نایب قهرمانی لیگ استانی قدس با منتخب گیلان - مقام سومی در جام ملتهای آسیا 1998 - قهرمان بازیهای آسیایی پکن 1999 

                  

 زندگینامه : زنده یاد سیروس قایقران اول بهمن ماه 1340 در محله کلویر بندر انزلی پا به عرصه هستی نهاد. سیروس از همان ابتدای کودکی به فوتبال در زمینهای خاکی کلویر روی آورد و با استعداد درخشانش به عضویت تیم فوتبال منتخب آموزشگاهها در آمد. وی در سن 16 سالگی در سال 1356 موفق شد به عنوان یکی از مهرهای اصلی در تیمهای نوجوانان و جوانان ملوان استعدادهای خود را به نمایش بگذارد و با مهارتهای منحصر به فردش ملوان را به رتبه قهرمانی باشگاههای گیلان رساند. وی در سالهای 57 تا 63 افتخارات زیادی را برای ملوان و گیلان به ارمغان آورد مانند دو گلی که وارد دروازه پرسپولیس کرد و یا گل زیبایی که وارد دروازه تیم منتخب مازندران نمود.در این دوران وی به عنوان یک بازیکن استثنایی  با ویژگیهای اخلاقی عالی و منش پهلوانی در میان عموم مردم محبوب گردید.

                 

سیروس آنقدر متواضع و افتاده بود که همه افراد به او علاقمند بودند . لبخندهای صمیمی اش هیچگاه از لبان او دور نمی شد و قلبش مانند دریا پاک و بی آلایش بود.

سیروس در سال 1363 به تیم ملی دعوت شد و در سال 66 تنها فوتبالیست شهرستانی بود که شادروان دهداری بازوبند پرافتخار کاپیتانی تیم ملی ایران را به بازوان او بست.

در سال 67 در جام ملتهای آسیا در قطر ، تیم ملی ایران با رهبری سیروس به مقام سومی دست یافت و در سال 69 تیم ایران را با گلهای زیبایش پس از 20 سال به قهرمانی در بازیهای آسیایی پکن رساند.  سیروس در آن دوران نه تنها در ایران بلکه در آسیا و اروپا هم به عنوان یک بازیکن استثنایی مطرح گردید و با وجود داشتن پیشنهاد از تیمهای آلمانی به الاتحاد قطر پیوست.

 سیروس در اوج شهرت هرگز مغرور نشد و اصالت خود را فراموش نکرد و بعد از مدتی بازی در قطر ، مجددا به تیم اول خود ملوان پیوست و این تیم را قهرمان جام حذفی و راهی مسابقات آسیایی کرد. سیروس در سال 72 به عنوان بازیکن و سپس مربی به تیم کشاورز تهران پیوست و نتایج قابل توجهی بدست آورد. وی سپس به تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و مدتی در آنجا مشغول به مربیگری شد.در سالهای 76 و 77 سیروس بارها تمایل خود را برای بازگشت به ملوان به عنوان بازیکن یا مربی اعلام کرد.  در سال 77  که برای تعطیلات نوروز همراه خانواده اش به انزلی آمده بود در بازگشت و در حالیکه همراه فرزند، همسر و برادر همسرش در اتومبیل رنوی خود عازم تهران بود در حوالی امامزاده هاشم با کامیون خاور تصادف نمود که منجر به فوت وی و فرزندش گردید.

روحشان شاد و قرین رحمت باد.